EngelsAchtergrond, Cultuur en Documenten

Wie in het buitenland gaat studeren of werken, krijgt te maken met een instantie die zelf bepaalt wat een geldige vertaling is. Een Britse universiteit vraagt een "certified translation" van uw cijferlijst, een Amerikaanse immigratiedienst een vertaling met een verklaring dat de vertaler beide talen beheerst, een Australische beoordelaar van beroepskwalificaties een vertaling waarop naam en contactgegevens van de vertaler staan. Een Nederlandse beëdigde vertaling heeft wat die instanties doorgaans zoeken: de vertaler staat in het Rbtv, ondertekent een beëdigde verklaring en zet zijn stempel op elke pagina. Of het loket haar aanvaardt, beslist het loket zelf; leg ons bij twijfel de eis voor.

Per land ligt de nadruk anders. In het Verenigd Koninkrijk gaat het meestal om toelating tot een opleiding of om een visumaanvraag bij UKVI; daar telt dat de vertaling volledig is, ook de stempels en aantekeningen in de marge. In de Verenigde Staten beoordeelt een credential evaluation service vaak eerst uw diploma; die wil de vertaling naast een kopie van het origineel. Canada en Australië werken met een puntensysteem voor migratie, waarin uw opleiding en werkervaring zwaar wegen; daar vertalen wij ook werkgeversverklaringen en referenties. Ierland valt binnen de EU, wat voor akten van de burgerlijke stand een verschil maakt.

Bij de bestelling vragen wij naar het land van bestemming en de instantie. De vertaler houdt dan de conventies van dat land aan: Brits of Amerikaans Engels, de datumnotatie die daar gangbaar is, en de gangbare benaming van uw opleiding. Een Nederlandse opleidingsnaam vertalen wij letterlijk en zetten wij niet om naar een buitenlands niveau. Die inschaling is het werk van de instantie die uw diploma beoordeelt, en een vertaler die dat zelf doet, maakt de vertaling juist minder bruikbaar.

Voor het VK, de VS, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland vraagt de ontvanger bij een akte of diploma vaak ook een apostille. U vinkt die aan bij de bestelling; wij vragen hem aan bij de rechtbank. Voor Ierland is een apostille op een geboorte- of huwelijksakte niet nodig.